Mostrando entradas con la etiqueta Cantiga 216. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Cantiga 216. Mostrar todas las entradas

miércoles, 17 de abril de 2013

Cantiga 216









Como Santa Maria se mostrou en semellança da moller
do cavaleiro ao demo, e o demo fugiu que a viu. 
O que en Santa [Maria]
non se tema que o possa Daquest' ora un miragre 
que eu oý, dûa dona 
en servir Santa Maria, 
pôya sua fazenda 
O que en Santa [Maria]
Ela dun bon cavaleiro 
que perdera quant' avia, 
de o cobrar, e queria 
e polo cobrar vassalo 
O que en Santa [Maria]
Que lle disso: «Pois meu sodes, 
e vossa moller tragede 
con ela e poren rico 
O cavaleir' oyu esto 
O que en Santa [Maria]
O diabo, pois menage 
que sa moller ll'adussesse, 
Poren como lla levasse 
e disso-l': «Ai, moller, treides 
O que en Santa [Maria]
A ela foi-lle mui grave 
ca era día da Virgen, 
en hûa sua eigreja; 
per ren o marid', e foy-a 
O que en Santa [Maria]
Ela yndo per carreyra, 
estar de Santa Maria 
folgar ora hûa peça, 
E deceu y e deitou-sse 
O que en Santa [Maria]
E sayu Santa Maria 
e assi a semellava 
era se non essa dona, 
de nos irmos, ai marido?» 
O que en Santa [Maria]
Enton foi Santa Maria 
estava o demo. Quando 
Cristo, o demo lle disse: 
en trager Santa Maria 
O que en Santa [Maria]
Diss' enton Santa Maria: 
cuidasch' a meter a dano 
mas de quanto tu cuidaste 
ca te tollo que non possas 
O que en Santa [Maria]
E diss' ao cavaleyro: 
que cuidastes pelo demo 
mais fillad' en pêede[n]ça 
e o que vos deu leixade, 
O que en Santa [Maria]
[O] cavaleiro da Virgen 
e foi-ss' u ssa moller era 
e do dem' e de seus dões, 
e dessa or' adeante 
O que en Santa [Maria]
de coraçon confiar,
per ren o dem' enganar. fremoso quero dizer 
que fillava gran prazer 
e eno seu ben fazer 
e todo seu asperar 
de coraçon confiar... 
  
muy rico era moller, 
e era-lle mui mester 
cobra-lo ja como quer; 
se foi do demo tornar, 
de coraçon confiar... 
  
mui grand' algo vos darei; 
a un mont', e falarey 
sen mesura vos farey.» 
e foi-llo log' outorgar. 
de coraçon confiar...
do cavaleiro fillou 
mui grand' algo ll'amostrou. 
o cavaleiro cuidou, 
oge mig' a un logar.» 
de coraçon confiar...
por de ssa casa sayr, 
a que queria servir 
mas non lo quis consentir 
per forcia sigo levar. 
de coraçon confiar...
viu eigreja cabo ssy 
e disso: «Quer' eu aly 
e andaremos des y.» 
a dormir cab' un altar 
de coraçon confiar...
de tra-lo altar enton, 
que diriades que non 
e dísso: «E ja sazon 
E diss' el: «Temp'' é d'andar.» 
de coraçon confiar...
con el ao logar u 
viu a Madre de Jesu- 
«Mentira fezische tu 
e a ta moller leixar.» 
de coraçon confiar...
Vai, «demo chêo de mal, 
a mia serventa leal; 
eu cho tornarei en al, 
ja mais fazer-lle pesar.» 
de coraçon confiar...
«Fostes ome de mal sen 
aver requeza e ben; 
e repentide-vos en, 
ca vos non pode prestar.» 
de coraçon confiar...
muit' alegre s'espediu 
e contou-lle quanto viu, 
de tod' ali sse partiu; 
Deus grand' algo lles foi dar. 
de coraçon confiar...