do cavaleiro ao demo, e o demo fugiu que a viu. |
|
| O que en Santa [Maria]
non se tema que o possa Daquest' ora un miragre que eu oý, dûa dona en servir Santa Maria, pôya sua fazenda O que en Santa [Maria] Ela dun bon cavaleiro que perdera quant' avia, de o cobrar, e queria e polo cobrar vassalo O que en Santa [Maria] Que lle disso: «Pois meu sodes, e vossa moller tragede con ela e poren rico O cavaleir' oyu esto O que en Santa [Maria] O diabo, pois menage que sa moller ll'adussesse, Poren como lla levasse e disso-l': «Ai, moller, treides O que en Santa [Maria] A ela foi-lle mui grave ca era día da Virgen, en hûa sua eigreja; per ren o marid', e foy-a O que en Santa [Maria] Ela yndo per carreyra, estar de Santa Maria folgar ora hûa peça, E deceu y e deitou-sse O que en Santa [Maria] E sayu Santa Maria e assi a semellava era se non essa dona, de nos irmos, ai marido?» O que en Santa [Maria] Enton foi Santa Maria estava o demo. Quando Cristo, o demo lle disse: en trager Santa Maria O que en Santa [Maria] Diss' enton Santa Maria: cuidasch' a meter a dano mas de quanto tu cuidaste ca te tollo que non possas O que en Santa [Maria] E diss' ao cavaleyro: que cuidastes pelo demo mais fillad' en pêede[n]ça e o que vos deu leixade, O que en Santa [Maria] [O] cavaleiro da Virgen e foi-ss' u ssa moller era e do dem' e de seus dões, e dessa or' adeante O que en Santa [Maria] |
de coraçon confiar,
per ren o dem' enganar. fremoso quero dizer que fillava gran prazer e eno seu ben fazer e todo seu asperar de coraçon confiar... muy rico era moller, e era-lle mui mester cobra-lo ja como quer; se foi do demo tornar, de coraçon confiar... mui grand' algo vos darei; a un mont', e falarey sen mesura vos farey.» e foi-llo log' outorgar. de coraçon confiar... do cavaleiro fillou mui grand' algo ll'amostrou. o cavaleiro cuidou, oge mig' a un logar.» de coraçon confiar... por de ssa casa sayr, a que queria servir mas non lo quis consentir per forcia sigo levar. de coraçon confiar... viu eigreja cabo ssy e disso: «Quer' eu aly e andaremos des y.» a dormir cab' un altar de coraçon confiar... de tra-lo altar enton, que diriades que non e dísso: «E ja sazon E diss' el: «Temp'' é d'andar.» de coraçon confiar... con el ao logar u viu a Madre de Jesu- «Mentira fezische tu e a ta moller leixar.» de coraçon confiar... Vai, «demo chêo de mal, a mia serventa leal; eu cho tornarei en al, ja mais fazer-lle pesar.» de coraçon confiar... «Fostes ome de mal sen aver requeza e ben; e repentide-vos en, ca vos non pode prestar.» de coraçon confiar... muit' alegre s'espediu e contou-lle quanto viu, de tod' ali sse partiu; Deus grand' algo lles foi dar. de coraçon confiar... |
Mostrando entradas con la etiqueta Cantiga 216. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Cantiga 216. Mostrar todas las entradas
miércoles, 17 de abril de 2013
Cantiga 216
Suscribirse a:
Entradas (Atom)